Sprzeciw wobec rejestracji znaku towarowego

Sprzeciw wobec rejestracji znaku towarowego to jedno z najważniejszych narzędzi ochrony znaku jakie posiadają właściciele praw ochronnych.

Podmioty posiadające wcześniejszy znak towarowy, uprawnione z wcześniejszego prawa osobistego lub majątkowego, a także osoby uprawnione do wykonywania praw wynikających z chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego, mają prawo do wniesienia sprzeciwu wobec rejestracji znaku towarowego.

Termin na wniesienie sprzeciwu wynosi 3 miesiące, które liczone są od dnia ogłoszenia o zgłoszeniu znaku towarowego do rejestracji. Terminu tego nie można przywrócić. Jego niedochowanie skutkuje niemożnością zgłoszenia sprzeciwu.

Sprzeciw podlega opłacie, którą uiszcza się na rachunek Urzędu.

sprzeciw wobec rejestracji znaku towarowego

Podstawą do wniesienia sprzeciwu może być między innymi to, że:

  • używanie znaku zgłoszonego do rejestracji będzie naruszało prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich;
  • znak zgłoszony do rejestracji jest identyczny ze znakiem towarowym, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla identycznych towarów;
  • znak zgłoszony do rejestracji jest identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym;
  • znak zgłoszony do rejestracji jest identyczny lub podobny do renomowanego znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla jakichkolwiek towarów, jeżeli używanie zgłoszonego znaku bez uzasadnionej przyczyny mogłoby przynieść zgłaszającemu nienależną korzyść lub być szkodliwe dla odróżniającego charakteru bądź renomy znaku wcześniejszego;

Przed rozpoczęciem rozpatrywania sprzeciwu urząd poinformuje zgłaszającego o możliwości ugodowego rozstrzygnięcia sporu. W tym okresie strony mogą dojść do porozumienia, o czym zobligowane są poinformować urząd.

Urząd wyznaczy również zgłaszającemu odpowiedni termin na złożenie odpowiedź na sprzeciw. W odpowiedzi na sprzeciw zgłaszający może podnieść między innymi zarzut  nieużywania wcześniejszego znaku towarowego w sposób rzeczywisty w ciągu nieprzerwanego okresu 5 lat przed datą dokonania zgłoszenia znaku towarowego będącego przedmiotem sprzeciwu dla towarów objętych sprzeciwem

Następnie urząd wyznaczy wnoszącemu sprzeciw termin na ustosunkowanie się do tej odpowiedzi. Urząd może również wezwać strony do przedstawienia, w wyznaczonym przez siebie terminie, stanowiska dotyczącego twierdzeń i materiałów przedstawionych przez drugą stronę.

Postępowanie sprzeciwowe kończy się wydaniem decyzji o oddaleniu sprzeciwu lub uznaniu go za zasadny w części lub w całości.

Od decyzji Urzędu Patentowego wydanej po rozpatrzeniu sprzeciwu stronom służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Z uwagi na to, że trzymiesięczny termin na złożenie sprzeciwu nie podlega przywróceniu kluczowe znaczenia dla właścicieli praw ochronnych do znaków towarowych ma posiadanie wiedzy o dokonywanych zgłoszeniach. Wiedzę taką można uzyskać w związku z monitorowaniem znaku towarowego.

W razie zaś uchybienia terminowi do wniesienia sprzeciwu wobec rejestracji znaku towarowego, uprawniony z wcześniejszego prawa może, co do zasady, po rejestracji znaku wobec, którego rejestracji nie złożył sprzeciwu, składać wniosek o unieważnienie znaku towarowego.

Zdjęcie:  Gaelle Marcel z Unsplash